17 Νοέ Filial playtherapy: σχέση παιχνιδιού ανάμεσα στο γονέα και το παιδί
Το παιχνίδι δίνει στο παιδί έναν ιδιαίτερο τρόπο να επικοινωνεί με τον γονέα. Το άρθρο παρουσιάζει τη σχέση παιχνιδιού και τον τρόπο με τον οποίο συνδέεται με τον γονεϊκό ρόλο.
Oι γονείς πολύ συχνά μπερδεύονται με τα διάφορα βιβλία, άρθρα, εκπομπές ή σεμινάρια που τους πληροφορούν πως μπορούν να γίνουν καλοί γονείς για τα παιδιά τους. Είναι αρκετά δύσκολο να διακρίνει κανείς, ποιος είναι ο σωστός τρόπος τελικά να πλησιάσει το παιδί του, ειδικά αν έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά τα προβλήματα συμπεριφοράς του ή τα μεγάλα και δύσκολα συναισθήματα που ευτυχώς το παιδί εκφράζει. Από την άλλη μπορεί επίσης να τον προβληματίζει γιατί το παιδί του δεν εκφράζεται, είναι περισσότερο μόνο του, ή καθόλου απίθανο να αισθάνεται ότι κάτι συμβαίνει στο παιδί του και δεν έχει βρει τον τρόπο ακόμα να το εκμαιεύσει. Πόσο προκλητικά δύσκολη μπορεί να γίνει η αποστολή του γονέα, όταν τα ίδια τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει στους εαυτούς τους ή αρνούνται να μιλήσουν για την «κακή» συμπεριφορά ή για τα συναισθήματα τους. Αυτό συμβαίνει γιατί σε αντίθεση με τους γονείς, τα παιδιά λόγω της ηλικίας τους δεν έχουν αφηρημένη σκέψη και ανάλογες επικοινωνιακές δεξιότητες να εκφράσουν αυτά που σκέφτονται και όπως νιώθουν με μέσο τη γλώσσα μας, την ομιλία μας. Όμως μπορούν να επικοινωνήσουν τον εσωτερικό τους κόσμο, με έναν ενήλικα, μέσα από τη φυσική τους, ενστικτώδη γλώσσα που είναι το παιχνίδι.
Η σχέση παιχνιδιού ανάμεσα στο γονέα και το παιδί είναι μία μοναδική προσέγγιση η οποία επικεντρώνεται στο χτίσιμο της σχέσης ανάμεσα τους και βοηθάει τους γονείς να γίνουν γνώστες, μάρτυρες για ότι το παιδί επικοινωνεί μέσα από το παιχνίδι του. Η σχέση παιχνιδιού ή Filial therapy όπως συναντάται στη επιστημονική κοινότητα της παιγνιοθεραπείας αλλά και της οικογενειακής υποστήριξης είναι μία εκπαίδευση που ενδυναμώνει το ρόλο του γονέα. Του μαθαίνει πώς να στέκεται, όχι να αντιδρά, όταν το παιδί του βάλλεται από τα μεγάλα συναισθήματα του θυμού, θλίψης, υπερδιέγερσης. Του μαθαίνει πώς να ενθαρρύνει τις προσπάθειες του παιδιού του για να κατακτήσει την αυτοεκτίμηση που χρειάζεται για να νιώσει ότι είναι αρκετός ή αρκετή. Του μαθαίνει πώς να βάζει όρια έτσι ώστε το παιδί του να μάθει να είναι υπεύθυνο. Του μαθαίνει πώς να διευκολύνει το παιδί του να παίρνει μικρές αποφάσεις έτσι ώστε να είναι έτοιμο αργότερα στη ζωή του να πάρει τις μεγάλες αποφάσεις. Του μαθαίνει πως να ορίζει τις συνέπειες για την επανειλημμένη κακή συμπεριφορά χωρίς να το χαρακτηρίζει «κακό παιδί».
Μετά από 10 εβδομάδες και 30 λεπτά την εβδομάδα εφαρμογής αυτών των νέων δεξιοτήτων θα νιώσετε ενδυναμωμένοι στο γονεικό σας ρόλο γιατί θα κατανοείτε καλύτερα τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού σας. Και το παιδί με τη σειρά του θα έχει την ευκαιρία να επικοινωνεί τη δυσανασχέτηση, δυσκολία του με υγειές τρόπο. Φυσικά αυτό δε σημαίνει πως οι δύσκολες καταστάσεις θα σταματήσουν να υπάρχουν όπως και δεν υποστηρίζεται η έννοια του τέλειου γονέα γιατί τέλειος γονέας δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως ένας αρκετά καλός γονέας και ένας τέτοιος προσπαθούμε οι περισσότεροι γονείς να γίνουμε. Ο θεραπευτής που συνεργάζεται με το γονέα στη σχέση παιχνιδιού είναι παραπάνω από ευτυχής να τον βοηθήσει να κατανοήσει και να εμβαθύνει στις συμπεριφορές δύσκολες χειρισμού από μέρους του. Επίσης ο Θεραπευτής με τη βοήθεια του μετατρέπει τις δύσκολες γονεικές στιγμές σε μία εμπειρία εξελικτική και διδακτική για τους ίδιους και το παιδί τους.
